Δηλώσεις του κυβερνήτη

«Το Αβέρωφ είναι η ναυαρχίδα που ενώνει τους Έλληνες» [Βίντεο]

«Το Αβέρωφ είναι η ναυαρχίδα που ενώνει τους Έλληνες» [Βίντεο]
  (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )
in.gr audio player
«Δεν μ' αρέσει η λέξη Μουσείο. Νομίζω ότι αδικεί το «Αβέρωφ». Μουσεία έχουμε χιλιάδες σε όλο τον κόσμο. Αβέρωφ έχουμε μόνο ένα και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως. Είναι η ναυαρχίδα μας, είναι ένα ζωντανό πλοίο, που ενώνει τους Έλληνες», δηλώνει ο κυβερνήτης του θρυλικού θωρηκτού, αρχιπλοίαρχος Σωτήριος Χαραλαμπόπουλο, ο οποίος εξηγεί τι σημαίνει γι' αυτόν το πλοίο που κλήθηκε για δεύτερη φορά στη μακρά καριέρα του στις θάλασσες να υπηρετήσει.

Ένα πλοίο που έγραψε ορισμένες από τις πλέον λαμπρές σελίδες ιστορίας του ελληνικού έθνους και που ύστερα από 72 χρόνια από το τελευταίο του ταξίδι στη Θεσσαλονίκη, επέστρεψε στην πόλη και άραξε μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από τον δρόμο που φέρει το όνομα του ανθρώπου που το οδήγησε στο απόγειο της δόξας του, του ναυάρχου Κουντουριώτη.

  • Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης το θρυλικό θωρηκτό «Αβέρωφ»
«Αυτό το πλοίο ενώνει τους Έλληνες. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αισιόδοξοι. Και όπως αναγεννάται το Αβέρωφ -γιατί αναγεννάται συνεχώς τα τελευταία χρόνια- έτσι θα αναγεννηθεί και η Ελλάδα», λέει ο κυβερνήτης του καταδρομικού θωρηκτού, ο οποίος δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για το «ποτάμι» των επισκεπτών που κατακλύζει καθημερινά το πλοίο.

«Ευχαριστούμε που ήρθατε πάνω. Είναι τιμή μας. Ευχαριστούμε που φέρατε το καράβι μας πάνω» είναι τα μηνύματα του κόσμου. 



Όνειρο του κ. Χαραλαμπόπουλου είναι να δει το «Αβέρωφ» να κινείται μόνο του, με τα δικά του συστήματα. «Είναι ένα όνειρο που μπορεί να φαντάζει για κάποιους δύσκολο, ουτοπία, αλλά επειδή ξέρω το καράβι, ξέρω το υλικό του, το ζω, νομίζω ότι αξίζει να προσπαθήσουμε όλοι -γιατί είναι και θέμα οικονομικό- να το δούμε ξανά να λειτουργεί» λέει.

Το ταξίδι, από τη Μαρίνα Φλοίσβου έως τη Θεσσαλονίκη, μακρύ και δύσκολο, αλλά ο κυβερνήτης του δεν φοβήθηκε, όπως λέει, ούτε μια στιγμή και τόσο ο ίδιος όσο και το πλήρωμα το ευχαριστήθηκαν όσο τίποτα άλλο.

«Ακούστηκαν για πρώτη φορά μετά από 72 χρόνια εντολές, διαταγές, οργανώθηκε το πλοίο, λειτούργησε με βάρδιες, όπως όταν ένα πλοίο ταξιδεύει. Άλλαξε η σελίδα για μένα στο πως πλέον κινείται το Αβέρωφ στο πλαίσιο του Ναυτικού και της Ελλάδας» σημειώνει.



«Ξεσκονίζοντας» το βιβλίο των αναμνήσεων από τις ιστορίες που είτε έχει διαβάσει είτε έχει ακούσει ως αφηγήσεις για το «Αβέρωφ», ο κ. Χαραλαμπόπουλος αρχίζει να ξεδιπλώνει πτυχές της δράσης του αρχιμανδρίτη Παπανικολόπουλου, του στρατιωτικού ιερέα που υπηρετούσε στο Αβέρωφ, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και με τις αποφάσεις του το Πάσχα του 1941 έσωσε το πλοίο.

Ήταν ο άνθρωπος που μαζί με τους περισσότερους αξιωματικούς του πλοίου, όπως λέει ο αρχιπλοίαρχος, αποφάσισε τη Μεγάλη Πέμπτη του 1941 να μην υπακούσει στη διαταγή του υπουργείου Ναυτικών να βυθίσουν το πλοίο και, απευθυνόμενος στο πλήρωμα, έβγαλε φλογερό λόγο κρατώντας τους όλους πάνω στο πλοίο, με αποτέλεσμα, αψηφώντας τα λυσσαλέα πυρά των Γερμανών και με απαράμιλλο θάρρος και ανδρεία όλων όσοι ήταν πάνω στο πλοίο, να φτάσουν τελικά ως το λιμάνι της Αλεξάνδρειας, όπου έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό από τα συμμαχικά πλοία.

«Πήγαιναν στο άγνωστο, αλλά αποφασισμένοι να πολεμήσουν για να ελευθερώσουν την Ελλάδα. Με το που φτάνουν έξω από την Αλεξάνδρεια, τα δύο εγγλέζικα καταδρομικά παραμερίζουν και αφήνουν να μπει πρώτο το «Αβέρωφ». Μπαίνει το «Αβέρωφ» -μέσα ήταν παρατεταγμένα συμμαχικά πλοία και τα πληρώματα- και ξαφνικά βλέπει ο κυβερνήτης σημαιοστολισμένα τα πλοία. Είχαν παραταχθεί για να τιμήσουν τον ελληνικό στόλο και το «Αβέρωφ», την ελεύθερη Ελλάδα, η οποία κατέβαινε να συνεχίσει τον πόλεμο. Ζητωκραύγαζαν όλα τα πληρώματα και οι μπάντες τους παιάνιζαν τον ελληνικό εθνικό ύμνο. Έκλαιγαν όλοι στο Αβέρωφ. Μεγάλη τιμή» αφηγείται ο κυβερνήτης.



in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

14o
14%
meteorologos.gr

Θεσσαλονίκη