Ο νεαρός γάλλος ηθοποιός μιλά στο in.gr

Ο Ραφαέλ Περσονάζ λατρεύει την Ελλάδα (και δεν χορταίνει να μιλά γι' αυτήν)

Ο Ραφαέλ Περσονάζ λατρεύει την Ελλάδα (και δεν χορταίνει να μιλά γι' αυτήν)
Ο Ραφαέλ Περσονάζ στην Αθήνα (φωτ. Βαγγέλης Πατσιαλός)  
in.gr audio player
Αθήνα
Ήρθε στην Αθήνα και μάς είπε λίγα λόγια στα ελληνικά. Η αγάπη του γάλλου ηθοποιού, Ραφαέλ Περσονάζ, για την Ελλάδα δεν είναι τυχαία: η μητέρα του είναι μεταφράστρια Ελλήνων ποιητών και ο ίδιος επισκέπτεται συχνά τη χώρα μας.

Το in.gr τον συνάντησε με αφορμή την επίσκεψή του στην Ελλάδα για την προβολή της ταινίας του «Υπόθεση: Άγνωστο DNA» στο 17ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και του ζήτησε να πει τι -τελικά- είναι αυτό που του αρέσει τόσο στη χώρα μας.

Κάποια στιγμή σταματά τη συζήτησή μας για να μου δείξει φωτογραφίες από τη λίμνη Βαϊκάλη, όπου πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα της επόμενης ταινίας του. Το τοπίο μοιάζει εξωπραγματικό. «Κοίτα, είναι το φεγγάρι. Πώπω!» λέει σε άπταιστα ελληνικά.

Ο 34χρονος ηθοποιός φαίνεται να έχει όλο το «πακέτο»: Όμορφος, ταλαντούχος και απίστευτα ευγενικός, ήρθε στην Ελλάδα όχι για τουρισμό -αν και λέει ότι επισκέπτεται την Τήνο δύο φορές τον χρόνο-, αλλά για να παρουσιάσει την καινούρια του ταινία (που θα προβληθεί κανονικά τον Μάιο στις αίθουσες).

Και μάς μίλησε για την αγάπη του για την Ελλάδα, για το τι του αρέσει στη χώρα μας και στους Έλληνες, ενώ παράλληλα λέει ότι θα ήθελε πολύ να παίξει σε ελληνική ταινία.



«Δεν είμαι διανοούμενος, αλλά αυτό που μπορώ να διακρίνω και μου αρέσει στην Ελλάδα είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των ανθρώπων. Έχω την εντύπωση ότι στην Ελλάδα, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, εξακολουθεί να υπάρχει και να καλλιεργείται η τέχνη της συζήτησης. Στην Ελλάδα όταν μια παρέα εφήβων βρεθεί γύρω από ένα τραπέζι, θα προσπαθήσει να επικοινωνήσει, θα μιλούν μεταξύ τους, σε πλήρη αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στη Γαλλία όπου, σε αντίστοιχες περιπτώσεις, μετά βίας ανταλλάζουν ένα βλέμμα. Γενικώς, έχω την εντύπωση ότι στην Ελλάδα υπάρχει η τάση να μιλάς περισσότερο με τον άλλο -και ίσως να συμβαίνει σε μικρότερο βαθμό από αυτόν που θεωρώ εγώ ότι συμβαίνει ως ένας τυπικός νεαρός Παριζιάνος- ωστόσο είναι κάτι που εξακολουθεί να υπάρχει εδώ.

» Ύστερα, εδώ υπάρχει ένα πραγματικό πάθος για την πολιτική και γι' αυτό ίσως επικρατεί και το απόλυτο χάος, κάτι το οποίο, όμως, προσωπικά, βρίσκω πολύ ωραίο και γοητευτικό καθώς με αυτόν τον τρόπο ποτέ –ευτυχώς- κανένας δεν θα μπορέσει να σας εξομοιώσει με τους Δανούς ή τους Φινλανδούς. Δεν θα μπορούσατε ποτέ ως Έλληνες να έχετε κάτι το κοινό με αυτούς και τόσο το καλύτερο για εσάς, με εξαίρεση, βέβαια, ότι όλος ο σύγχρονος κόσμος φαίνεται να έχει βαλθεί να σας τοποθετήσει σε καλούπι. Μόνο που είστε πολύ περισσότερα από αυτό, καθώς οι Έλληνες, εδώ και χιλιάδες χρόνια υπήρξαν ένας λαός ταξιδιωτών που αντλούσε επιρροές από παντού, αλλά και που πάντα επέστρεφε σε αυτό που αποτελεί την καρδιά και το επίκεντρό του. Το ίδιο, λίγο-πολύ εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα με την μετανάστευση των νέων που λόγω των δυσκολιών φεύγουν για άλλες χώρες και που έχουν πάντα τη δίψα να ανακαλύψουν κάτι καινούριο χωρίς όμως ποτέ να χάνουν τις ρίζες τους. Προφανώς δεν πρόκειται για τις ίδιες ρίζες που συνέδεαν τους ανθρώπους με τον ελλαδικό χώρο του 5ου αιώνα π.Χ, αλλά και στο σήμερα υπάρχει μια νέα κουλτούρα και ένας νέος πολιτισμός τον οποίο, ομολογώ, δεν γνωρίζω και πολύ καλά.

» Και μπορεί να υπεραπλουστεύω αλλά, όταν για παράδειγμα, βρίσκομαι στην Αθήνα θα ενθουσιαστώ -και με το παραπάνω- στον πρώτο ήχο του μπουζουκιού που θα ακούσω. Ο δεσμός μου και η έλξη που νιώθω για την Ελλάδα είναι ενστικτώδης και παρόλο που πρόκειται για μια χώρα την οποία δεν καταλαβαίνω, αυτό είναι και που ουσιαστικά λατρεύω σε αυτήν.



» Επισκέπτομαι την Τήνο δυο φορές το χρόνο. Είναι ένα νησί που πρώτα από όλα με κάνει να αισθάνομαι ελεύθερος, ίσως επειδή πρόκειται για το νησί του θεού των ανέμων. Ωστόσο αυτό που πραγματικά λατρεύω, για να σας πω ένα απλό παράδειγμα, είναι όταν στις 15 Αυγούστου βλέπω όλον αυτόν τον αλλοπρόσαλλο κόσμο που συρρέει και "παρελαύνει" μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα που επικρατεί (και τότε) αισθάνομαι σαν, αυτομάτως, να βρίσκομαι σε ταινία του Φελίνι. Υπάρχει όλο αυτό το φελινικό συνονθύλευμα, ο στρατός, το καλοκαίρι, οι κληρικοί, οι τσιγγάνοι, οι γιαγιάδες, νέοι άνθρωποι, μεγαλύτεροι, τουρίστες και εγώ βλέπω αυτό το χαοτικό σύμπλεγμα και το λατρεύω. Απλά το λατρεύω. Θα μπορούσα να αφεθώ να τους χαζεύω για ώρες ολόκληρες. Απλά λατρεύω αυτό το "μπέρδεμα" των τόσο διαφορετικών ανθρώπων. Και θεωρώ ότι σε αυτό το συγκεκριμένο νησί θα συναντήσεις ιστορίες που δεν συναντάς πουθενά αλλού και οι οποίες σε σημαδεύουν κατά κάποιο τρόπο. Ένας Έλληνας που είχα συναντήσει μου είχε πει κάποτε ότι αυτό το νησί ή θα σε καταπιεί ή θα σε ξεράσει. Εμένα με κατάπιε!

» Μετά χαράς θα συμμετείχα σε μια ελληνική ταινία. Υπάρχει μια ολόκληρη νέα γενιά ελλήνων σκηνοθετών που παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Από τις πρόσφατες δουλείες ελλήνων δημιουργών είδα το Lobster, το οποίο μπορεί να μην είναι μια αμιγώς ελληνική παραγωγή και να συμμετέχουν Βρετανοί και Γάλλοι ηθοποιοί, αλλά εμένα μου αρέσει αυτή η "μείξη" ανθρώπων. Μια άλλη ελληνική ταινία που είδα προσφάτως και μου άρεσε ήταν το Xenia, το οποίο βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον καθώς πραγματευόταν την Ελλάδα υπό μια διαφορετική και πρωτότυπη οπτική, μέσα από το βλέμμα των Αλβανών. Στη Γαλλία, δεν γνωρίζουμε και πολλά για το θέμα της αλβανικής μετανάστευσης στην Ελλάδα και θεωρώ ότι η συγκεκριμένη οπτική ήταν πολύ ενδιαφέρουσα για το γαλλικό κοινό καθώς αποκάλυψε μια άλλη πτυχή της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, δίνοντας την ευκαιρία να ανακαλύψουν μια εικόνα πολύ διαφορετική από αυτήν μιας όμορφης καρτ ποστάλ της Σαντορίνης. Είναι ωραίο να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα καθώς οι εμείς οι άνθρωποι, το κοινό, γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για την Ελλάδα ή τη Γαλλία και για το πώς ακριβώς είναι στην πραγματικότητα.

» Θα ήταν χαρά μου λοιπόν να συμμετάσχω σε κάτι τέτοιο (σ. σ. μια ταινία στην Ελλάδα), καθώς έχω την εντύπωση ότι στην Ελλάδα αυτή την στιγμή, αναδύεται μια καινούρια γενιά καλλιτεχνών, οι οποίοι έχουν την ανάγκη να διηγηθούν πράγματα. Επίσης, με δεδομένο ότι αυτή η χώρα είναι τόσο πλούσια και πολύπλοκη, θεωρώ ότι μπορούν να αναδυθούν νέες καλλιτεχνικές φόρμες οι οποίες είναι φρέσκες και πάρα πολύ ενδιαφέρουσες».

* Ο Ραφαέλ Περσονάζ βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο του 17ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου για την παρουσίαση της νέας ταινίας του Φρεντερίκ Τελιέ, «Υπόθεση: Άγνωστο DNA», η οποία θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στην Ελλάδα στις 26 Μαΐου από τη Danaos Film. Ολόκληρη η συνέντευξή του στο in.gr θα δημοσιευτεί τότε.

Συνέντευξη: Αγγελική Στελλάκη
Μετάφραση: Νατάσσα Κοντογιάννη

Newsroom ΔΟΛ

14o
14%
meteorologos.gr

Θεσσαλονίκη