Συνέντευξη στο in.gr

Τάσος Μπουλμέτης και Ευανθία Ρεμπούτσικα ξανά στον «Νοτιά»

Τάσος Μπουλμέτης και Ευανθία Ρεμπούτσικα ξανά στον «Νοτιά»
Η Ευανθία Ρεμπούτσικα και ο Τάσος Μπουλμέτης ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους μετά την «Πολίτικη Κουζίνα»  
in.gr audio player
Αθήνα
Έχοντας καταφέρει να μας ταξιδέψουν με εικόνες και μουσικές μέχρι την Κωνσταντινούπολη στην Πολίτικη Κουζίνα (2003), ο σκηνοθέτης Τάσος Μπουλμέτης και η συνθέτης Ευανθία Ρεμπούτσικα ενώνουν και πάλι τις δυνάμεις τους για τον Νοτιά, τη νέα ταινία του σκηνοθέτη.

Ο Τάσος Μπουλμέτης ρίχνει μια νοσταλγική ματιά στη δεκαετία του 1970, σε μία Ελλάδα που αλλάζει, με ήρωα ένα παιδί που αρνείται να δεχθεί τους μύθους όπως τους γνωρίζει.

Το soundtrack του Νοτιά που μόλις κυκλοφόρησε περιέχει 14 ορχηστρικά θέματα που εναλλάσσονται σε είδος, ρυθμό, προέλευση. Από το αργεντίνικο tango «La Boca» που ανοίγει την ταινία, στο χασάπικο «Στις Γειτονιές» και από εκεί στο «Ρέκβιεμ της Μεταπολίτευσης» και στα ερωτικά θέματα.

Το soundtrack ολοκληρώνουν δύο τραγούδια, σε ρυθμό χασάπικο και σε στίχους του Τάσου Μπουλμέτη, το «Μην Ξαναγυρνάς» που ερμηνεύει η Ανατολή Μαργιόλα και το «Νοτιάς», το οποίο ερμηνεύει ο Γιώργος Μαργαρίτης.

Το in.gr συνάντησε τον Τάσο Μπουλμέτη και την Ευανθία Ρεμπούτσικα πριν την έξοδο της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες, με αφορμή την κυκλοφορία του soundtrack του Νοτιά. Και μίλησε μαζί τους για εικόνες, για νοσταλγία, για νότες και κινηματογραφικά ταξίδια...

  • Πώς γεννιέται η έμπνευση για τον καθένα από εσάς;

Ευανθία Ρεμπούτσικα: Η μεγάλη μου αγάπη είναι ο κινηματογράφος, από μικρή ήθελα να μπω σε αυτόν τον κόσμο. Όταν κάνω μουσική για εικόνα, αισθάνομαι ότι βρίσκω τον εαυτό μου. Όσο για το πώς γράφω μουσική για ταινία, μπορώ να πω ότι με οδηγεί το ένστικτο μου, με οδηγεί το σενάριο. Μέσα από τη μουσική και τις νότες θέλω να δώσω κάτι δικό μου, κάτι που βλέπω. Πάντα όταν γράφω μουσική για σινεμά, πολλές φορές φτιάχνω ή πλέκω δικές μου ιστορίες μέσα από τα δικά μου βιώματα. Λειτουργώ αυθόρμητα και αυτό με γεμίζει.

Τάσος Μπουλμέτης: Εγώ ξεκινάω πάντα από μία ιδέα που είναι «πιπεράτη», από ένα κόνσεπτ. Και αρχίζω και επενδύω χρόνο περικυκλώνοντας αυτή την ιδέα και προσπαθώντας να καταλάβω ποιος είναι ο βασικός ήρωας σε αυτή την ιστορία. Εκεί ξοδεύω πολύ χρόνο. Γράφω αυτή την ιδέα με τη μορφή μυθιστορήματος για να έχει λογική συνέχεια και συνέπεια και όταν αυτό έχει δομή (αρχή, μέση, τέλος), τότε μπορώ να βγάλω την ακτινογραφία του και να πω ότι έχω ένα σενάριο. Αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα. Δεν είναι η διαδικασία που ακολουθούν οι επαγγελματίες σεναριογράφοι, γι’ αυτό κι εγώ δεν είμαι επαγγελματίας σεναριογράφος. Δουλεύω πάρα πολύ στο σενάριο, το οποίο, όμως, επιδέχεται αλλαγές. Στις ταινίες μου κάνω αλλαγές και στη διάρκεια των γυρισμάτων επί του σεναρίου.

  • Πώς ξεκινά και πώς αναπτύσσεται η συνεργασία μεταξύ σας; Η μουσική γράφεται με βάση μια ιδέα ή συγκεκριμένες εικόνες;

Τ.Μπ.: Αυτό που συμβαίνει είναι ένα δημιουργικό πινγκ-πονγκ. Κάνουμε μια κουβέντα και βάζω την Ευανθία στο κλίμα των προθέσεών μου. Επειδή είμαστε χρόνια φίλοι και με την Ευανθία και με τον σύζυγο της, τον Παναγιώτη (Καλαντζόπουλο) και με την οικογένειά τους, η Ευανθία με ξέρει και καταλαβαίνει πού το πάω. Μετά της δίνω το σενάριο. Κάνουμε και μία τρίτη κουβέντα, όπου συζητούμε τη δική της άποψη επί του σεναρίου. Μου λέει τι εμπνεύστηκε και φέρνει 4-5 κομμάτια εμπνευσμένα από την κουβέντα. Από αυτά τα κομμάτια επιλέγουμε τα δύο και αυτά δημιουργούν έναν οδηγό για να αρχίσω να χτίζω τις πρώτες εικόνες. Όταν αρχίζουν τα γυρίσματα, τότε δίνω εγώ εικόνες στην Ευανθία και αρχίζει εκείνη και εμπνέεται. Έτσι, κλείνει ένας κύκλος. Είναι μια διαδικασία πολύ όμορφη και δημιουργική και το κάναμε και στις δύο ταινίες.

Ευανθ.Ρεμπ.: Στον Νοτιά γνωρίζαμε πολύ περισσότερο ο ένας τον άλλο. Με βοηθάει το γεγονός ότι γνωρίζω τι θέλει ο Τάσος σαν ακούσματα. Και μου ζητά πράγματα. Για παράδειγμα, σε αυτή την ταινία μου είπε ότι θέλει ένα αργεντίνικο τανγκό. Υπάρχει ένα δημιουργικό πάρε-δώσε μεταξύ μας.

Τ.Μπ.: Με την Ευανθία έχουμε περάσει φοβερές καταστάσεις. Κατ’ αρχήν μέναμε κοντά. Έφευγα εγώ τα απογεύματα και ήταν δεδομένο ότι θα πάω να φάω στο σπίτι της Ευανθίας. Περάσαμε πολύ όμορφα χρόνια.

  • Κύριε Μπουλμέτη τι θέση κατέχει η μουσική στο σινεμά σας;

Τ.Μπ.: Έχει πρωτεύοντα ρόλο στις ταινίες μου. Να φανταστείτε πριν αρχίσω να μιλάω με τη μουσικό, με την Ευανθία, μπαίνω σε ένα κλίμα, βάζοντας δικές μου μουσικές. Κάνω το λεγόμενο ghost tracking. Έχω ειδικό φάκελο στο i-tunes που βάζω μουσικές που ταιριάζουν στις σκηνές που γράφω. Και φτιάχνω πράγματα και ατμόσφαιρες και κάποια από αυτά τα δίνω να τα ακούσει ο/η μουσικός.

Ευανθ.Ρεμπ.: Εμένα πάλι, όταν γράφω δεν μου αρέσει να ακούω. Θέλω να βλέπω, θέλω να έχω το συναίσθημα που θα «πιάσω» την πρώτη φορά.

  • Και για τους δύο η «Πολίτικη Κουζίνα» υπήρξε μεγάλος επαγγελματικός σταθμός. Κινηματογραφικά σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ενώ το soundtrack έχει αγαπηθεί πολύ. Υπάρχει αγωνία για τον «Νοτιά» που είναι η επόμενη συνεργασία σας;

Τ.Μπ.: Η Ευανθία δεν θα έπρεπε να έχει άγχος. Το σάουντρακ έχει κυκλοφορήσει και έχει ήδη αρχίσει να αρέσει. Η ταινία εμένα μου αρέσει πολύ, αλλά έχω πάντα αγωνία σε οτιδήποτε δημιουργικό κάνω.

Ευανθ.Ρεμπ.: Πάντα έχω αγωνία, γιατί πάντα περνάω από εξετάσεις. Όταν περνάς πάντα από εξετάσεις, δεν είναι δυνατόν να μην ανέβει η αδρεναλίνη. Από τη στιγμή που κάτι βγαίνει προς τα έξω, έχεις αγωνία. Είναι αντίστοιχη με την αγωνία ενός γονιού που αφήνει το παιδί του να πάει κάπου και έχει άγχος πώς θα περάσει και τι θα γίνει.    

  • Τόσο οι ταινίες σας κ. Μπουλμέτη, όσο και η μουσική σας κ. Ρεμπούτσικα αναδύουν ένα αίσθημα νοσταλγίας, πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.  Πώς ένα τέτοιο συναίσθημα μεταδίδεται μέσω της μουσικής ή της εικόνας;

Τ.Μπ.: Όταν γράφω μια σκηνή, περικλείω μέσα το συναίσθημα που θέλω να δημιουργεί η σκηνή στον θεατή. Υπάρχει πάντα ένα τρίγωνο: το τι αισθάνομαι εγώ, τι αισθάνονται οι ήρωες και τι θέλω να αισθανθεί ο θεατής. Αυτά δεν είναι πάντα ταυτόσημα. Ταυτόσημα είναι στο τέλος της ταινίας, όπου το συναίσθημα που αισθάνομαι εγώ, θέλω αυτό να αισθανθεί ο θεατής. Στην Πολίτικη Κουζίνα το κατάφερα. Από κάποιες προβολές που έχω κάνει στον Νοτιά βλέπω να το καταφέρνω και εδώ. Εκ των προτέρων έχω έναν στόχο σε σχέση με τα συναισθήματα, αυτό το επικοινωνώ σε έναν βαθμό στην Ευανθία. Η Ευανθία είναι μια δημιουργός που δεν θέλει να της βάζεις πολλά περιθώρια. Αυτό με συμφέρει, γιατί έτσι έρχεται με νέες ιδέες που δεν είχα φανταστεί.

Ευανθ.Ρεμπ.: Ο Τάσος ακούει και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και εγώ ακούω. Νομίζω ότι αυτό είναι που οδηγεί τις δουλειές μας κάπου καλά. Ειδικά η προηγούμενη δουλειά μας, η Πολίτικη Κουζίνα, μάς έδωσε μεγάλες χαρές. Η Πολίτικη Κουζίνα μού ξύπνησε πράγματα, τα οποία δεν τα είχα ζήσει. Στον Νοτιά μού ξύπνησαν πράγματα, γιατί τα έχω ζήσει. Έχω ζήσει την ατμόσφαιρα του Πολυτεχνείου, τη φοιτητική ζωή, αυτά που δείχνει η ταινία. Μου ξύπνησαν μνήμες από το παρελθόν και αυτό με βοήθησε να γράψω τη μουσική.

  • Κυρία Ρεμπούτσικα, ο πατέρας σας ήταν ιδιοκτήτης κινηματογράφου. Πώς ήταν να μεγαλώνετε σε ένα τέτοιο περιβάλλον;

Ευανθ.Ρεμπ.: Η μητέρα μου έφυγε από τον κινηματογράφο, πήγε με γέννησε και με ξαναπήγε πάλι μωρό εκεί. Ο κινηματογράφος του μπαμπά ήταν οικογενειακή επιχείρηση. Ζούσαμε πολλές ώρες στον κινηματογράφο. Ήμουν ενθουσιασμένη βλέποντας την οθόνη και τις ταινίες. Νόμιζα ότι ζούσα ένα παραμύθι. Τη ζωή μου, ακόμα και σήμερα, τη βλέπω σαν ταινία κινηματογραφική. Βλέπαμε πάρα πολλές ταινίες και πρόσεχα τις μουσικές, είτε από ελληνικές ταινίες, είτε από χολιγουντιανές ταινίες και μιούζικαλ. Ακόμα και σήμερα, καμιά φορά όταν γράφω κάτι, οι μνήμες με πηγαίνουν πίσω... Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή αισθάνομαι καλά, γράφοντας για τον κινηματογράφο. Η αρχή είναι εκεί, στα παιδικά μου χρόνια μέσα σε έναν κινηματογράφο.

  • Μετά την «Πολίτικη Κουζίνα», η μουσική σας κ. Ρεμπούτσικα σημείωσε μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό...

Ευανθ.Ρεμπ.: Η μεγάλη πόρτα που άνοιξε ήταν η Τουρκία.

Τ.Μπ.:  Η Ευανθία έκανε καριέρα στην Τουρκία, σε αντίθεση με μένα... (γέλια)

Ευανθ.Ρεμπ.: Είναι το κισμέτ που λένε. Θυμάμαι όταν πρωτοπήγαμε οικογενειακώς με τον Τάσο να κάνουμε Πάσχα στην Κωνσταντινούπολη. Σε λίγες ημέρες είχε προσπαθήσει να μας πάει παντού. Ήταν το 2000. Τότε μου είπε -και μάλιστα στον Βόσπορο- ότι γράφει την Πολίτικη Κουζίνα. Όλα ήταν σημαδιακά. Η πόρτα που άνοιξε ήταν η Κωνσταντινούπολη και εκεί δουλεύω ακόμα και σήμερα.

Τ.Μπ.: Ο πατέρας της Ευανθίας -δυστυχώς έχει φύγει- έχει περάσει από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και έμαθε βυζαντινή μουσική. Στην Πολίτικη Κουζίνα σε μια σκηνή ακούγεται ο πατέρας της Ευανθίας να ψέλνει. Η Ευανθία έχει ακούσματα βυζαντινά και ανατολίτικα -ανατολίτικα με την έννοια του βυζαντινού. Αυτό έχει περάσει μέσα της και αυτό είναι πολύ οικείο σε εμάς, αλλά και στους Τούρκους. Είναι τα καθημερινά τους ακούσματα. Γι’ αυτό έχει αυτή την αποδοχή στην Τουρκία.

  • Κύριε Μπουλμέτη ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας κινηματογραφικοί συνθέτες; Κυρία Ρεμπούτσικα, εσάς ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας σκηνοθέτες;

Τ.Μπ.: Θα αναφερθώ στους παλιούς, στον Νίνο Ρότα, τον Μίκλος Ρόσα, τον συνθέτη του «Ένοικου» Φιλίπ Σαρντ. Επίσης, μου αρέσει πολύ ο Μπρέγκοβιτς. Μου αρέσουν οι Βαλκάνιοι και οι παλιοί συνθέτες. Και ο Μπανταλαμέντε.

Ευανθ.Ρεμπ.: Εμένα δεν μου αρέσουν οι Βαλκάνιοι. Θαυμάζω τον ιταλικό κινηματογράφο: Παζολίνι, Βισκόντι, Ντε Σίκα. Όπως μου αρέσει και ο Νίνο Ρότα. Από συνθέτες, η μεγάλη μου αγάπη είναι ο Χατζιδάκις, ενώ από σκηνοθέτες μου αρέσει πολύ ο Κόπολα.

Τ.Μπ.: Αν αναφερθούμε σε Έλληνες συνθέτες, πρέπει να πω ότι μου αρέσει επίσης πολύ ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος και ο Νίκος Πλατύραχος.

Ευανθ.Ρεμπ.: Ο Τάσος γράφει και στίχους και έχει γράψει τους στίχους για τα δύο τραγούδια του soundtrack. Σκεφτόμουν, μάλιστα, να του προτείνω να του ζητήσω να μου γράψει στίχους σε τραγούδια.

Τ.Μπ.: Με μεγάλη μου χαρά.

* To soundtrack της ταινίας «Νοτιάς» κυκλοφορεί στις 21 Δεκεμβρίου από τη Feelgood Records. Η ταινία θα βγει στις αίθουσες στις 14 Ιανουαρίου.

Ακούστε δύο από τα κομμάτια του soundtrack:





Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:


Αγγελική Στελλάκη

Newsroom ΔΟΛ

14o
14%
meteorologos.gr

Θεσσαλονίκη